| Me encuentro entre espinas que rodean mi cuerpo, me dejan sin aliento pero no intento luchar, mi cuerpo esta cansado de tantas batallas libradas solo quedan los rasguños de todas las jugadas, de aquellas personas que un día me dañaron juro por dios que no las he olvidado, sangran las heridas, en forma de lágrimas, que mantengo a ralla tras una de mis máscaras, te suena esta historia?nuestros pasados son parecidos y nuestros presentes se han unido, para juntarnos en un mismo desafío llamado vida, un terreno peligroso donde te puedes hundir, si no tienes quien te heche una mano, pero ahora estás aquí y me siento a salvo ya no tengo miedo de caer en mis engaños pero basta, ahora me toca a mi recordarte que soy yo la que está aquí, te escribo estos versos para que confíes en mi, y te abras sin miedo a lo que puedas sentir, pero te digo que de mi no vas a huir, no dejaré que te alejes por mucho que pasen los días o quizá los meses, quiero que seas tú misma sin máscaras ni silencios que tapen tu tristeza y te ahogues en tus penas, mirame a los ojos que te estaré escuchando o apoyate a mi hombro para descargar tu llanto no me importa la distancia porque el sentimiento está claro, sabes que te quiero y que jamás te haría daño, estoy orgullosa de haberte encontrado, tú has aliviado los dolores que muchos han causado, con estos versos quiero que quede claro,que lo eres todo para mí, que espero vivir muchos momentos junto a ti, y gracias por hacerme sonreír por hacerme sentir cosas que jamás imaginé sentir. |
dijous, 7 de maig del 2009
Latidos lejanos
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)
Si es que... M'encanta!
ResponEliminaM'encanta el texto y m'encantas tú :)
Te has superado bastante, sigue así catalana :D!!